پيامبر صلى اللَّه عليه وآله برشمرد و آن‌ها را در اختيار آن كه خواسته بود قرار داد و پس از اين اختصاص ، پيامبر صلى اللَّه عليه وآله آن اموال را ميان مهاجران تقسيم نمود . در صحيح مسلم از عمر اين گونه نقل شده است : اموال بنى نضير از جمله اموالى بود كه خداوند به پيامبرش برگرداند و از آن‌هايى بود كه مسلمانان بر آن اسب و شتر نرانده بودند و به پيامبر صلى اللَّه عليه وآله اختصاص داشت . اين روايت بيان مىدارد كه آن اموال به شخص رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله تعلّق داشته و اصحاب نصيبى از آن نداشته‌اند « 1 » . نكته مهم در اين جا اين است كه آيه مباركه ادّعاى نخست ما را كه همان كبراى قضيّه است تأييد مىكند ، اگر چه بين مفسّران اين سخن به ميان آمده كه آيا اموال بنى نضير اين گونه بوده است يا نه ؟ در سخن فخر رازى در تفسير اين آيه همين مسئله آمده ، آن جا كه ردّ اين مطلب را از مفسّران نقل كرده و فقط فدك را مصداق آيه مباركه قرار داده است . در اين صورت ادّعاى دوم به اثبات مىرسد .

--> ( 1 ) تفسير قُرْطُبى ، الجامع لأحكام القرآن : 9 ، الجزء 18 ، ص 9 - 10 .